Philip Kroonenberg is geboren in 1952 te Rotterdam. In 1953 verhuist het
gezin naar Scheveningen, waar hij opgroeit en nu weer woont.
Hij begon te spelen op zijn achtste jaar.Zijn vader leerde hem de accoorden op de 'ukelele en toen dat bleek te gaan, mocht hij op gitaarles.
Op de les, hij was inmiddels tien, bleek hij aanleg te hebben voor flamenco gitaar,
maar hij kreeg steeds meer interesse in het naspelen van de oude Folkblues-platen,
die zijn vader in 1956 uit Amerika had meegebracht.
Big Bill Broonzy, Leadbelly, Lightning Hopkins, Pete Seeger.
Zijn vader was ook een groot liefhebber van franse chansons en calypso's.
Een mengeling van deze muziekstijlen vormt de basis van Philip's later
ontwikkelde eigen stijl. Daarin zijn ook de invloeden van Tony
Joe White, Ry Cooder, J.J. Cale en Dr. John te horen. In zijn spel is
de flamenco-achtergrond nog steeds aanwezig: Philip heeft een eigen manier
van gitaar spelen ontwikkeld, die wisselt tussen double-bass fingerpicking,
flatpicking en een flamenco-achtige slag.
Vanaf 1977 speelt hij alleen eigen muziek. De teksten van Philip worden altijd ingegeven doordat hij geraakt wordt door iets in zijn leven. Het kan iets prettigs zijn, maar ook een ramp. Als er een liedje uit voortkomt is het al ergens goed voor geweest.
Liedjes maken, ze live spelen en zo nu en dan een plaat
uitbrengen, is waar het hem om te doen is. Om zich dit te
kunnen permitteren heeft hij altijd ander werk erbij gedaan.
Vanaf zijn dertigste (1982), na een moeilijke periode waarin alcohol en drugs een te belangrijke plaats in zijn leven waren gaan innemen, is hij naast de muziek psychologie gaan studeren, wat uiteindelijk geleid heeft tot het behalen van zijn registratie en een baan als psychotherapeut ("on analytic lines").
Dit was de band rond Farfisa-orgel speler Chétien Felser,
die later Hammondspeler/pianist was van de inmiddels opgeheven Memphis
Train. Birdland speelde, net als de Memphis Train,
Soul en Rhythm & Blues.
In de periode '69-'72 treedt Philip op als duo samen
met Ton van Bergeyk onder de naam Philip & Sonny.
Ton is later bekend geworden door een hele reeks
Ragtime Fingerpicking gitaarplaten, geproduceerd
door Stephan Grossman en nog later als gitarist
van het Boulevard of Broken Dreams orkest, van de Izzies,
die Ischa Meyer tijdens zijn programma's begeleidden en
al jaren betrokken bij de projecten van Gert Jan Blom,
zoals de Beau Hunks en het VPRO Music Hall orkest.
The Freelance Band ontstond in 1977 en maakte
twee albums: 'Rough 'n Tough' (CNR, 1980) en
'Midnight Power House' (CNR, 1985).
In eerste instantie was
The Freelance Band een band zonder drummer.
Hun eerste album, 'Rough 'n Tough', kreeg
veel positieve aandacht in de media, maar
pas zo'n vijf jaar later verscheen de tweede.
Daarmee bestond
de Freelance Band uit zeven man. Met deze bezetting
werd, vrijwel in één take, de LP 'Midnight Power House'
opgenomen, die in 1985 bij CNR uitkwam.
Samen met 'Urban Heroes' Ad van der Ree
(drums), Gerard van Doorn (bas), Eric de Boer
(toetsen) en Ger van Dijk (trompet) werd in korte
tijd nieuw repertoire geschreven en in een
half jaar werden ongeveer dertig optredens gedaan.
Hoewel de muziek een stuk 'moderner' klonk dan die
van de Freelance Band, reageerden platenmaatschappijen
unaniem met commentaar als: mooie muziek, maar onverkoopbaar.
In 1988 kwam Philip Ad Vanderveen tegen tijdens een sessie in Bussum.
Het klikte en de twee besloten om samen verder te gaan.
Het idee was dat twee singer/songwriters met één ritmesectie
het bereik van ieder afzonderlijk zou vergroten.
Vier jaar lang vormde Philip samen met collega
singer/songwriter Ad Vanderveen de succesvolle
groep Personnel.
In 1990 werd in Zwitserland de live-CD 'Only' opgenomen
met Willem Visser (bas) en Anthony Del Monte Lyon (drums)
en in 1992 in Nashville de CD 'Continuing Stories'.
Direct na de ontbinding van
Personnel begon Philip The Midnight
Express, een band met een kort bestaan.
In 1994 besloot Philip om verder te spelen onder
zijn eigen naam.